mavi gökyüzülü kırlangıç uçuyor
temiz beyaz gömleğimde su lekeleri
en baba kederler taranıyor saçlarım
bir çocuk bekleniyor şimdi durakta

ovaları bölüyor bir şimendifer
içimi öfkeli güveler yarıyor
içimde ölüm işaretleri
beşik ve kefen, tabut ve kundak
gözyaşları içinde çoğalıyor ablalarım

kırlangıcın şavkı vuruyor suya
ve durakta bir çocuk bekleniyor hala
hala bir meryem hala bir mesih
paklamıyorum yüreğimi su
ciğerimi paklamıyor tütün
yarasızlığım yakışmıyor suçuma

dört işlemle ölünüyor artık bu çağda
hiç kimse çiçek taşımıyor ötekilere
çocukların iri gülüşleri kalmadı
ırmaklar yıkamıyor yanaklarımızı

külden ve havva’dan önceydi mutluluklarım
kahkahalarım benden önceydi
şimdi zamanın tunç akrebi
sancıyla beslenen haz
kanla semiren cenin

sisli sabahlara geriniyor şark’ımız
ve bir çocuk bekleniyor hala
bu kirli kentin durakla

1 cevap
  1. Süleyman
    Süleyman says:

    “gözyaşları içinde çoğalıyor ablalarım”
    Doğuyu anlatan çok güzel bir cümle bu. Yalnız üstadım haddime değil ama hiç kimse çiçek taşımıyor ötekilere ve kahkahalarım benden önceydi gibi çok bilinen ve kullanılan tamlamaları kullanmak şiiri eksiltmez mi?

    Cevapla

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir