uyuyanları hor gören gece
bilmediğim bir dilde kapaklanıyor üzerime
ay parlayamayacak kadar ağır
sanki güzelliğini taşıyor adının
karanlık duvar yumuşak karın
hileli bir serinlik der
çıkarır aşk adına ne varsa üzerimden

ben neyim ki gece oysa o
köşe taşlarını tutmuş aşkların
nereye kaçılır ki gece oysa o
gözlerin kadar büyük sınırsız
gözlerim kadar büyük görgüsüz

gece oysa o
tenhalarda koyu gözlerle yokluyor herkesi
gece beni biliyor
bir isyan bir çığlık olmayı dayıyor alnıma
biliyor beni ve keskinliği ruhumu köreltiyor
geceyi kesemem bunu biliyor
savrulsam kendimden geçecek keskinliğim
öfkem aksa da alnımdan şarıl şarıl
kelimeleri tutuştursam aşk adına
-en çok ahh- kesik kesik
biliyor ipini kesmeye yetmez gecenin

2 cevaplar
  1. Avatar
    Asfur says:

    Gece mahpus gibi örter üstümü
    Hayallerim mahkum bedenim mahkum
    Çıkıp gitsem de kurtulsam geceden
    Gecenin kendisi çekip gitmeden

    Gecenin yuzunu elimle yırtsam
    Güneşi getirsem ortaya çaksam
    Dört mevsimi alıp yaza bağlasam
    Acı çığlıklarla hiç uyanmasam

    Of, geceler geceler zindan bu geceler
    Ruhumu isyanlara çağıran geceler

    Cevapla

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir